Monday, March 29, 2010

kejayaan

belon warna warni dah mula terbang

cat nippon bulat-bulat yang dalm iklan tu pun dah mula menari-nari

awan dah mula menggebu-gebu

VIVA MERAH DAH OK!!!

terima kasih pada abg bob pomen yang memang smooth giler buat keje dan bersuara nyaring. serius, suara dia memang nyaring. sudahlah bercakap kuat, sampaikan che amid pun terpaksa mendoublekan jarak kedudukan dia bila berhadapn dengan abg bob. che amid memang peka dengan kondisi yang boleh membahayakan gegendang telinga dia. tapi dia lagi peka dengan resah anak pompuan dia ni. pukul 6pm dah ajak pergi workshop abg bob walaupun dah berkali-kali abg bob pesan nanti bila kete siap dia akan telefon. hasilnya, terpaksa tunggu sejam lebih sebab abg bob baru nak polish viva masa kami sampai.
apalah sangat sejam lebih tu.. demi viva merah, seminggu pun saya sanggup berkhemah kat workshop abg bob (kalau che amid bagi la n kalau bonda sanggup buat nasi goreng ikan bilis tiap-tiap ari)

Friday, March 26, 2010

resah

viva merah dah masuk operation room pagi tadi




kalau boleh saya nak telefon abg pomen tu setiap sepuluh minit

Monday, March 22, 2010

cameron trip

luka tapi cepat sembuh.

Friday, March 05, 2010

Pari-pari kacak, kau guris hatiku

Bahana menyombong dengan pc rumah sampai keyboard pun macam bosan dan macam malas-malas nak keluar huruf bila saya type. sila padan muka sendiri sebab dah lama sangat-sangat tak main game dengan keyboard ni sampai jari-jari dah tak punya pertalian ala-ala avatar dengan keyboard. Hmmphh!!!

Kita tolak tepi dulu citer-citer tentang baju pengantin, hantaran, bunga telur,kanopi dan kerusi meja (sebab saya tak buat pape pun lagi sebenarnya) mari kita berkongsi cerita lain.

Viva merah kena rempuh. .

TAK SUKA (saya harap ada font yang lebih besar dan warna merah yang lebih merah untuk ayat ini)

Side skirting tergores dengan teruk sampai tahap keyakinan melonjak-lonjak akan menang kalau masuk pertandingan Gores dan Menang. Bahagian bawah pintu belakang kemik. Cat tertanggal sampai nampak besi kaler putih. Kalau Viva Merah ini ialah seorang yang bernyawa tapi bukan sotong, mesti luka dia ibarat ‘luka sampai nampak tulang kering’(read: tulang sotong bukan warna putih tapi transparent)

Tak tahu kenapa boleh menangis teresak esak bila sampai rumah padahal lepas kena tu, masih boleh drive sambil dengar radio. Agak buruk rasanya muka ketika itu.Sudahlah posisi duduk ialah mencangkung sambil jari mengusap-ngusap tempat kemik. Tambah-tambah lagi bila bonda keluar bertanya kenapa dan che amid pulak keluar dengan uniform selepas mandi, bertambah teresak-esak sampai hanya mampu jawab “motor rempuh masa nak u turn. dia lari” Macam la ada teori “Kalau bersedih sebab kereta kemik hingga menitiskan air mata dalam jumlah yang besar, terus kereta akan tak kemik serta cat pun terus ok.” Penuh angan-angan Sleeping Beauty.

Tapi bila che amid bertukar menjadi Inspektor Shahab dan soal siasat bagi signal ke tak sebelum U turn, jawab dengan yakin “Ya!!” sebab bunyi signal itu ialah bunyi terakhir yang didengar sebelum dengar bunyi pelik dan rasa gegaran yang tiba-tiba dan baru nampak ada seorang budak motor di sebelah tengah senget-sengat atas motor sambil fikir “Oh, kacaknya dia. Dari mana sang pari-pari kacak ini datang?” Penuh keterujaan. Ok, ok. Sebenarnya tak fikir pasal pari-pari kacak tu. Tapi hanya fikir macam mana motor ni boleh ada kat sini? Sebab tadi masa nak u turn dah tengok side mirror and it is clear. Terus tekan brek. Dan si motor kacak pun berjaya mendapat keseimbangan badan balik dan terus melalui depan Viva. Meninggalkan saya yang terpana dan terpaku dengan wajah kacak dia. Wuuuuu!!! Oh, dan tak lupa juga meninggalkan kesan yang mendalam pada Viva merah saya.

So that’s it. Viva merah dah comot. Benda dah jadi. Nak mintak gantirugi pun si pari-pari kacak dan blah awal-awal. Nak ketuk sendiri, saya hanya ada tukul kecik. Nak cat sendiri, saya hanya ada Buncho merah yang bukan metallic. Maka, serah saja pada abang pomen. Tapi dengan lampiran kertas berkepala Agung.

Tarik nafas. Hembus. Senyum. Redha.

S E K O L A H

sejak isnin minggu lepas saya asyik berharap supaya lokasi koordinat 8.30-5.30 saya ini dipanggil SEKOLAH.

sebab bila ianya ialah SEKOLAH, saya boleh balik dan bercerita pada che amid dan bonda yang SEKOLAH sekarang kurang best dan banyak kerja, dan banyak aktiviti ko-k, dan banyak game putar belit macam snake and leader, dan makanan kat kantin asyik sama jer dan pengawas pun sama nakal dengan budak nakal kat SEKOLAH tu. maka saya boleh pujuk bonda dan che amid untuk tukarkan saya ke SEKOLAH lain. (yeay, dalam diam)

tapi rupa-rupanya ia ialah bukan SEKOLAH. maka, saya tak boleh tukar SEKOLAH.

HMMPHH!!! sedikit kecewa dengan harapan yang termusnah ini